Nieuwjaarswens vanuit cluster Midden

Tonnie van Bruinisse, voorzitter van PKC Midden, heeft op 6 januari jl. bij de Nieuwjaarsbijeenkomst in Zevenbergen de volgende nieuwjaarswens uitgesproken:

Hoopvol en vol vertrouwen op weg in 2019

Lieve mensen,

Hartelijk welkom op dit Nieuwjaarsmomentje, dat we elk jaar weer met elkaar vieren en mogen beleven, vandaag nog wel precies op het Hoogfeest van Driekoningen.

Wanneer wij elkaar na deze eerste viering in het nieuwe jaar een goed, gelukkig of zelfs zalig nieuwjaar toewensen, bedoelen we, denk ik zoiets als: “Ik hoop en wens dat je ook dit jaar weer je weg door het leven zult vinden, de goede weg, jouw weg.”

Het verhaal van de wijzen uit het Oosten sluit daarom bijna naadloos aan bij het ritueel van onze nieuwjaarswensen. Het gaat ook over mensen die de weg zoeken en de weg vinden met de hulp van een ster, een ster die zij herkennen uit duizenden anderen.

De kerstboodschap van  het licht dat doorbreekt in de wereld – die we onlangs weer hoorden, sterkt ons en houdt de hoop in ons levend dat een mooie toekomst mogelijk blijft,  als we ons maar blijven concentreren op geloof in onszelf en in elkaar.

Op de Kerstkaart die we dit jaar in Cluster Midden hebben verzonden, stond de volgende tekst:

“Vrees niet de tekenen aan de hemel en op de aarde
de vele berichten, het slechte nieuws,
Vrees niet, er is nog licht genoeg 
Vrees niet de stormen van dit jaargetijde,
het vallende blad, de verhullende mist,
Vrees niet , er is nog licht genoeg.
Vrees niet als je soms alleen bent,
Je bent in God’s Hand”

Deze tekst riep bij sommige  mensen de reactie op: “Ben je dan bang..??  .. dit vanwege dat “vrees niet”.

Nee, deze tekst spreekt juist niet van  “Vrees”, maar van  “Vertrouwen”  en dat vanwege dat latere in de tekst: “er is nog licht genoeg!”

De reden waarom voor deze tekst gekozen is, is dat je soms wel merkt, dat mensen angstig worden van alle berichten die hen dagelijks bereiken via allerlei informatiebronnen.

Die berichten vertellen ons dag in dag uit over allerlei gevaren die ons bedreigen: over stijgende zeespiegels, milieurampen, geweld en gebrek aan inspirerende en charismatische leiders.

Door een oerwoud van stellingen en meningen is het soms heel moeilijk je te blijven concentreren op je eigen mening,  je eigen ervaringen en doelen die je voor ogen wilt houden in je eigen leven of vanuit je eigen geloof.

Wat 2019 ons gaat brengen weten we niet, zo aan het begin van dit nieuwe jaar.

Wel is het duidelijk dat er een nieuw tijdsgewricht lijkt aan te breken van verinnerlijking. De hang naar meer en meer lijkt plaats te gaan maken voor minder en betekenisvoller.  Dat vind ik –  een hoopvolle ontwikkeling.  Waar merk je dat aan??

Koning Willem Alexander noemde het in zijn Kersttoespraak: “de kracht van gewone mensen, die de dingen oppakken in hun eigen woonwijk. Ze maken hun eigen leefomgeving mooier en zinvoller, doordat er  aandacht en zorg is voor elkaar”.

Hoop is een wonderlijk verschijnsel in deze wereld, het is het omarmen van het onbekende. Je weet niet wat de toekomst gaat brengen, maar je vertrouwt (en hoopt!) dat het goed gaat komen, dat er altijd weer iets is dat ons verder drijft: verwachting, veerkracht, moed, doorzettingsvermogen. Dan kan het gebeuren dat er een keerpunt in de tijd komt door één kleine gebeurtenis, door één iemand die tot inzicht komt of door één nieuwgeboren Kind.

Door die hoop kun je in vertrouwen achter je ster aangaan. En sterren die de weg wijzen zijn te vinden in de natuur, in kunst, in wetenschap, in  sport,  in schoonheid in al haar verschijningsvormen, maar in de eerste en laatste plaats zijn het mensen die ons inspireren en hun licht over ons laten schijnen. En dat licht schijnt overal waar liefde is, in grote en kleine mensen.

Ik wens u voor 2019 toe, dat u veel inspirerende mensen op uw pad zult tegenkomen en dat ook uw ster zijn licht kan laten stralen….

Veel geluk in het nieuwe jaar……